დეპ...

ყველაფერი სულ ერთია.
სადღაც წავიკითხე დეპრესიის სიმპტომები. თითქმის ყველა მაქვს.
რა სჯობია :პ:

დეპო
დეპი
დეპარდიე
დეპარტამენტი
დეპორტაცია
დეპიგმენტაცია
დეპუტატი
და რა მინდოდა...
უაზროდ ვარ.
აი, უ აზ როდ.
კიდევ დაუცველობის საშინელი გრძნობა მაქვს.
კიდევ ძალიან ცუდი გუშინდელი დღე მქონდა.
კიდევ მგონია, რომ არავის ვუყვარვარ. ვისაც ვუყვარდი, წავიდა.
კიდევ მგონია, არც არავის ვეყვარები.
და ყველა მატყუებს.

არაფერი მაინტერესებს. საუკუნეა ფოტო არ გადამიღია. ბოლო დროს სხვების ფოტოების ნახვაც აღარ მინდა, ადრე ამას მაინც ვაკეთებდი. არც ის მაინტერესებს, ჩემს ნაწერზე რას იტყვიან. და საერთოდ, რას იტყვიან. მაინც არავის არ სჭირდება არც ისინი და არც მე.
არც მძინავს, არც ლაპარაკი მინდა. აი, სახლში მეორე დღეა ხმას არ ვიღებ.
კიდევ...

მოკლედ, ჩავეშვი...

მშვენიერია.

ხელის ჩაქნევა

გტკენ...
აი, ხომ ვიცი, გტკენ –
არ ვარ ცუდი.
მინდა, ისწავლო მოძრაობა
ზევიდან ქვევით...

თითების გაშლა უფრო ძნელია,
ვიდრე მარჯვენის ოდნავ აწევა –
მკერდამდე არც კი.
გამჭოლი მზერა უფრო მძიმეა
ფიქრების გასწვრივ,
შეხების გასწვრივ,
დღეების... ვიდრე
დამტვერილ ჭვინტების ცქერა.

და თუ თითები გაშლილია
და რაც ეჭირათ,
მიწაზეა ჩაცურებული,
(რაკი ეგ ხელი მენჯთან ახლოს ისე ქანაობს,
როგორც ვესტერნში –
წამით ადრე „კოლტის“ სროლამდე)
მე არ ვარ ცუდი,
სიჩუმეს ვარღვევ –
მინდა, რომ შეძლო
ფრთხილად დაშვება
მოლოდინიდან.

ქეთი გზირიშვილი

არ

ხვალე არ ბრწყინავდა.

მამასთან მინდა.
მამა მინდა.

ჩუმად

ჩუმად ვარ. არაფრის დაწერის სურვილი არ მაქვს.
არვიცი, რა იქნება ხვალ.
ჯერ ხვალეს დავუცდი.
ჯერ ხვალე უნდა დადგეს...

შუქი მოვიდა :)

იმ ხანად, მელიქიშვილზე საბურავების კოცონებს ანთებდნენ. ვერის მოსახლეობის საშუალო ეკვივალენტი ცეცხლის გარშემო როკავდა. არა, არ ცეკვავდნენ, არც თბებოდნენ, დრო გაჰყავდათ – ვიდრე ცივ ლოგინებში... მირცხულავას "უპადიეზდებდნენ" ნიკოლაძის ჩასახვევთან. უნდა მოეთხოვათ. მირცხულავა არ მოდიოდა და ბოლო საბურავის დაწვის მერე, ჭორებით და პოლიტიკით ავსებული ჯიბეების დაცლა შინ, სანთლის შუქზე, ჩაის ჭიქებით ხელში ხდებოდა.

ჰოდა, რად დავიწყე...

ერთი ფრანგი იყო. რბილად და ზრდილად მეტყველი მეორე არხზე ვიხილე.
მგონი.
აბა სხვაგან სად.
მაშინ.
ან, მოგვიანებით.
მოკლედ:
მინიბუსებს თბილისურ კოლორიტად აღიქვამდა. გიჟდებოდა პირდაპირ.. და ყიჟინა, ეზოდან ეზოში ექოდ რომ გადადიოდა და ხშირად "ეეეე" ან დედის ხსენება მოჰყვებოდა, აი, ეგ ყიჟინა კი არა და, სიტყვები, მისი სავიზიტო ბარათი იყო – თავზე ისე ჰქონდა ჩამოცმული, როგორც მაშინდელ, რუხსა და ზამთრის თბილისში მამრების უმეტესობას – შავი, ნაქსოვი თურქული ქუდი.
ახსოვს ვინმეს ის ფრანგი?
ყიჟინა აუცილებლად ეხსომებათ..

ახლა კი მარჯვენა ხელით მარჯვენა ყურს მივწვდები:
აი, ამ რე–რე–რეფრეშს საშველი რომ დაადგა და ფორუმი მესროლა, გამიხარდა.

შუქი მოვიდა :)

ზღვა

შენს წერილს მწვანეგარეული ზღვისფერი აქვს. ეს წერილი ფერით აღვიქვი.

პ.ს. მე სიტყვა ზღვა მიყვარს.
ბევრ ღელვას ნიშნავს და ბევრ სიმშვიდეს.

ისეთი ღამეა..

ისეთი ღამეა –
თითქოსდა ცეცხლთან,
მდინარის პირას,
მხარზე მიდებულ თავით
მღერისას..

ხვალ დარი იქნება..

ავდექი, ფანჯარას ცხვირი მივაჭყლიტე და ცას ავხედე. თვალები ხელითაც მოვიჩრდილე.
სასაცილოა, არა?
ღამის 4-ის ნახევარზე თვალი მოვიჩრდილე ცაში ახედვისას, მაგრამ ეკრანის სინათლე მიშლიდა ხელს – ვარსკვლავების მოძებნაში.
არ არიან, ჰმ.
არადა, იმიტომ ავდექი, რომ ძალიან ბევრი ვარსკვლავის დანახვა მინდოდა.
თუმცა ვხედავ. მომკალი და ვხედავ. აი, ვწერ და ვხედავ..

ხვალ დარი იქნება..
მჯერა.

ჰეი, მამათქვენოვიჩ!

საინტერესოა, რა გემო აქვს "გამარჯვებას" – "გზად და ხიდად აქტიურობას" რომ მოსდევს;
საინტერესოა, რას გრძნობს კომპეტენტური ადამიანი, რომელიც "აქტიურობის" დროს არის გზა და ხიდი;
საინტერესოა, რა იქნებოდა, როგორი იქნებოდა საქართველო, რომ არა "ყუფარაძის ზარის" მოლოდინი თუ გაჟღერება;
საინტერესოა, რას ფიქრობენ უკან ჩაცოცებული, უგზო და უხიდო ადამიანები, ანუ "არააქტივისტები";
რა ჯანდაბაა ეს გრძნობა, არაფრის შეცვლის ძალა რომ არ გაქვს. თუნდაც შენს ირგვლივ.

ყველა დროის ერთ–ერთი (ერთადერთი თუ არა) საუკეთესო ქართული ფილმი იხილეთ აქ
და გაიღიმეთ კედელზე თავმიხეთქებულებმა:
არაფერი არ იცვლება..

კოპზე(დ) ცივ ტილოს იდებენ :)


p.s. აქტიურობა ორგვარია – ჯანსაღი და არაჯანსაღი. უკანასკნელი ბრჭყალებში იწერება ;)

07.07.

არსებობს თარიღები, რომლებიც ტკივილს მომაყენებს. მუდამ.

საშინელი ფიქრი ამეკვიატა: კიდევ რომელი თარიღები იქნება, რომლებიც მუდამ და ასე..

და საერთოდაც, დღეს ცუდი დღეა. ყელში ბურთი მაქვს გაჩხერილი.