გიხაროდენ!

_ ექვსში ზუსტად შენს ორგანიზმში შევიდა სულიწმინდის სახით წმინდა გიორგი, შენ გამოვარდი მაგ საკანიდან, გავარდი პარლამენტში, შენ უკვე სახე წაშლილი გქონდა, იქიდან გამოვარდი, შევარდი მგლის ხახაში...
_ მადლობთ, მადლობთ, უღრმესი მადლობა!

> იხილეთ

საფუარის გარეშე

ეს კადრი გუშინ გადავიღე, როცა სამსახურში გამოცხადებამდე
3 წუთი მრჩებოდა, წინ კი შარდიანი ქუჩის ჩარბენა მელოდა. ათიდან ცხრა ე. წ. საკანი ცარიელია და ეს აქცია ჩემში საფუარით გაღვივებული ცომის პატარა გუნდის ასოციაციას იწვევს (ფქვილის ხარისხზე აღარაფერს ვიტყვი; არც ზოგადად, საფუარით კვების "სიკეთეებზე").
ახლა თბილისში, სადმე თავის დროზე მისვლის ერთადერთი გარანტი მეტროა და მეტროს მერე – საკუთარი ფეხების მოქნილობა.
საკუთარი ფეხების და საერთოდ, სხეულის მოქნილობის გასაუმჯობესებლად (თანაც, ეს დღის ნეგატივის ჩამოფერთხვის შესანიშნავი საშუალებაა)...
ბოლო ერთი კვირაა, საღამოობით (როცა მშობლები ბავშვებს მოიკითხავენ და გარშემოც სიმშვიდეა), სახლის წინ მდებარე სტადიონზე დავრბივარ. მხოლოდ ერთი დღე გამიცდა – წვიმდა. იმედია, ამ საღამოს არ იწვიმებს.
...
ამბავი ორი დამოუკიდებელი აქციისა..