ერთი კვირა, კედელზე

დღეს წიგნის და საავტორო უფლებების დღეა და ბლოგის გამოფენაც წიგნის თემაზე იქნება:
ედვარდ ჰოპერის "ინტერიერი" (1925 წ.).


ეს კი საიტი, სადაც ჰოპერის გვერდი მომეწონა

23–29 აპრილი.

ერთი კვირა, კედელზე

წინა გამოფენაზე ედვარდ ჰოპერი ვახსენე და აი ისიც.
მის ნახატებს ასეთ გრიფს მივანიჭებდი: "განცდილია ადამიანის მიერ". თუნდაც, ამბავი ნამუშევრიდან "ოთახი ნიუ-იორკში" (1932 წ.). როგორ გაბმულად ისმის კლავიატურაზე აღებული ერთადერთი ნოტი.

6–12 თებერვალი.

ერთი კვირა, კედელზე

ედვარდ ჰოპერის გრავიურა "ღამე მატარებელში" (1918 წ.) – ამ ორშაბათის არჩევანი.
პ. ს. ჰოპერის კიდევ ერთი გრავიურა მახსენდება, რომელიც ადრე გამოვფინე.

31 ოქტომბერი –
6 ნოემბერი.

ერთი კვირა, კედელზე

ედვარდ ჰოპერის გრავიურა – "სახლების სახურავები" (1921)

მხატვრის შესახებ

16-22 მაისი.

ერთი კვირა, კედელზე

ამ ნახატს მოუწყენლად ვათვალიერებ. არ ვიცი, რა უფრო მიზიდავს: შუქ-ჩრდილები (განსაკუთრებით ქუდსა და ზურგზე), ფერები, ქალის სხეულით გამოხატული ემოცია, წყვილი კონკრეტულ ანტურაჟში, გარემო – მათგან დამოუკიდებლად თუ ნახატის შექმნის პერიოდის (1922 წ.) ნიუ-იორკსა და ურთიერთობებზე ფიქრი...
საერთოდ კი, ედვარდ ჰოპერი მომწონს. დღეს გამოსაფენად მის რამდენიმე ნახატზე ვფიქრობდი, მაგრამ მეტყველმა ზურგმა და წითელმა ქუდმა გადაწონა.

ცოტა რამ ჰოპერზე
(რა უცნაური დამთხვევაა: ახლა, ეს ჩანაწერი რომ ვიპოვე, თარიღს დავხედე – პირველად თითქმის ანალოგიურ პერიოდში გამომიფენია. ჩემი "თებერვლის" მხატვარია, როგორც ჩანს).

7-13 თებერვალი.

ერთი კვირა, კედელზე

ედვარდ ჰოპერს გამოვფენ, მისკენ მიმიწევს გული:
"ნიუ–იორკის კინო"
აქ არ არის ანტრაქტი, აქ "ექშენია" – თვალში და თავში.

10-16 მაისი.

ერთი კვირა, კედელზე

დღეს ისეთი მზიანი დღე იყო! თანაც – ორშაბათი, ჰოდა მხატვარი, რომელიც გამახსენდა და ახლა წარმოგიდგენთ კიდეც, ამერიკელი ედვარდ ჰოპერია – ჩემთვის "სინათლისმწერი", თუ შეიძლება, ასე ვუწოდო. მისი ნამუშევრები სწორედ ამით გამოირჩევა – განსაკუთრებული განათებით. ამაზე ცოტა ქვემოთ.

ჰოპერი 1882 წელს, ნიუ–იორკში დაიბადა; აქვე, 1900-1906 წლებში, ხელოვნების სკოლაში რობერტ ანრისთან და კენეტ ჰეის მილერთან სწავლობდა. სწორედ ანრიმ ურჩია თანამედროვე ცხოვრებისეული სცენების ხატვაზე კონცენტრირება. 1910 წლამდე ჰოპერი პარიზში რამდენჯერმე ჩავიდა. იმპრესიონისტების ხელწერამ, მათი ნამუშევრებისთვის დამახასიათებელი შუქის და ფერების შესწავლამ ედვარდის ნამუშევრებზეც იქონია გავლენა. ჰოპერი ცდილობდა, თავის ნახატებში ქალაქის და სოფლის ამერიკა გადაეტანა. სინათლე და თანამედროვე ქალაქური ცხოვრებისთვის დამახასიათებელი მარტოობა ჰოპერის შემოქმედების მთავარ თემად იქცა.

მისი ადამიანები ხშირად დგანან ფანჯარასთან – მზეს მიფიცხებულები, ან სხედან – პირით სინათლის წყაროსკენ; ისინი მუდმივად ეძებენ შუქს. ღამის თემებიც საოცრად განათებულია, პერსონაჟები კი – ხშირად განმარტოებულები, თითქოს "კადრში" შემთხვევით მოხვედრილი არამთავარი გმირები არიან.

ჰოპერის ნამუშევრებში სინათლის წყარო მიზიდავს და მგონია, რომ მიუხედავად თვალითაღქმული სითბოსი, ამ შენობებსა თუ სივრცეებში ცივა. ხშირად, ჩვენს ცხოვრებაშიც ასე ხდება, თითქოს ყველაფერი რიგზეა, მაგრამ რეალურად, სასურველი სითბო წარმოსახვით ფანჯრებს მიღმა გვეგულება.
*
პირველს, რასაც გამოვფენ, "ზღვისპირა ოთახები" იქნება.
*
"თერთმეტი საათი".
ჰოპერი ხშირად ამახვილებს ყურადღებას დროებზე, კონკრეტული საათი იქნება ეს თუ დღის რომელიმე მონაკვეთი. განათება ყოველთვის შესაბამისია; ადამიანებიც მუდმივად
"გამოიმუშავებენ" სიცოცხლეს..
*
დღეს, რეალურად დათოვლილი პეიზაჟების შემყურემ, კიდევ უფრო მძაფრად ვიგრძენი სითბოსა და ფერების ნაკლებობა..
"კეიპ კოდის ნაშუადღევი" – ამ კვირის მესამე არჩევანი.

1-7 თებერვალი.