მოხეტიალე წიგნები

ორი წლის წინ მქონდა პოსტი "წიგნის სიყვარულის გასავრცელებლად", სადაც ვწერდი მსოფლიოში ერთ–ერთ პოპულარულ მოძრაობაზე – "ბუქქროსინგზე"... და აი, რაღაც ასეთი ჩვენთანაც გაჩნდა: სამი დღეა, თბილისში (და უკვე არა მხოლოდ თბილისში) მოხეტიალე წიგნების ბუმია. მინაწერებიანი წიგნები მთელ ქალაქს მოედნენ. ძალიან მომწონს ეს ყველაფერი. საერთოდაც, რაც წიგნების პოპულარიზაციას უკავშირდება, ყველაფერი მომწონს. წიგნისმოყვარულთა კლუბში რამდენიმე კითხვის ვირუსით დაავადებულის შემომატებაც დიდი საქმეა :) თან ძლივს, ამ დაძაბულ ყოველდღიურობაში რაღაც პოზიტიური ამბავიც გავრცელდა: უხარიათ გამჩუქებლებს და უხარიათ მპოვნელებს. მით უმეტეს, სულ კარგ წიგნებს იმეტებენ, ისეთებს კი არა, რომლებიც ეზედმეტებათ. ჰოდა, ორმაგად, სამმაგად, ათმაგად მომწონს. გუშინ ვკითხულობდი ერთ–ერთი თანამედროვე ავტორის ემოციურ კომენტარს უცნობი მპოვნელისგან გამოხმაურების მიღების შემდეგ. მოკლედ, ყველა მხრივ დადებითი აქცია მგონია. რაც შემეხება მე: არ ველოდი, თურმე ასეთი ფორმით წიგნის გაშვება ძალიან ამაღელვებელი ყოფილა – ორი დღეა ვფიქრობ, ვის დაემგზავრა და სად მოუწევს კიდევ მარტო დარჩენა ჩემს კრებულს :)

ჯინგო

ამ საღამოს დაღლილი და ცოტა დათრგუნულიც ვიჯექი მეტროში. გვერდით პატარა გოგოები მომისხდნენ, ასე 6-7 წლის. ვკითხულობდი. სადღაც მიღმიდან სამხმად მოვიდა: ჯინგო(უ), ჯანგო(უ). თბილი ხმები ჰქონდათ, ვაგონი ირწეოდა, თვალს მზე მჭრიდა, ბგერებმა წამიღეს..
ეს თამაში "ჯეირანივით" არის – ადრე ჩემი მეზობელი ბავშვები გატაცებით რომ თამაშობდენ. ჯანგო(უ)ს ხელების სინქრონული მოძრაობა მოსდევს, მერე თითების რაოდენობას და კომბინაციებს ითვლიან. გავერთე.
...
სტრატეგიასა და პრინციპებზე მინდოდა წერა. სტრატეგიას მთავარსარდლები გეგმავენ, პრინციპები რიგითებსაც აქვთ. ჰოდა, სულ ეს არის. როცა "წესი" დაწესებულია, მისგან გადახვევა როგორ იქნება?! არადა, ალბათ ცოტა უფრო ფართო ხედვაა საჭირო. შეთავაზება ექსკლუზიური იყო, მიუხედავად წესზე ვერმორგებისა. მოთხოვნა – სწორხაზოვანი.