Here comes the sun..

ამ ინტერპრეტაციას გადავაწყდი და ჰაეროვანი და მსუბუქი კვალისთვის - იყოს აქაც:)
მოუსმინეთ - ამჯერად ნინა სიმონეს


პ.ს. მგონი, ჯერჯერობით მხოლოდ ეს სიმღერა მაქვს ბლოგზე ატვირთული.. სხვებსაც შემოგთავაზებთ, რა თქმა უნდა :))

იგი

ტვინი გუგუნით მუშაობს..
იგი
იგი
იგი -გენიალური!
აღარ მახსოვდა და მთლიანად მომიცვა - სხვანაირად მივიღე ყველაფერი.. ზუსტად ისაა, რაც ახლა მჭირდება და მომწონს - საფიქრი, რომელიც ბრახა-ბრუხით ჩადის თავში და დალაგება უნდა..


...

წაიკითხეთ ან გადაიკითხეთ ჯემალ ქარჩხაძის "იგი"

U

დღის ერთადერთი გამონათება - მოპარული ნახევარი წუთი..

New..

საოცარია, დილას, როცა ჯერ არაფერი ვიცოდი, ეს ფოტო გადავიღე. ნუ, ნათურის მნიშვნელობა ბოლო დროს - გასაგებია, მაგრამ..

ჰოდა, დავდე Flickr-ზე და დავარქვი New. ინტუიცია იყო ალბათ. არადა, მთელი თვეა არაფერი არ გადამიღია..

All will be right! ეგეც მივაწერე ქვეშ :)

!

ეს რა დღეა!
დილიდანვე დათარსული..
ვერ ვიტანს 3 მაისს!
ჯერ ფორუმში დავიბლოკე თუ რაღაც,
რომ ვერ გავიგე რა ხდებოდა, კომპის ბრალი მეგონა, ავურიე და საბოლოოდ ფირმაში წაღება მომიწია, იქ დამატებით სხვა მიზეზიც მითხრეს.. მოკლედ - შესაბამისი ხარჯებით,
მერე მილი გასკდა სახლში,
ახლა..
ყველაფერი დამთავრდა - დაცარიელდა ის, რითაც უკვე მეორე წელია ვსუნთქავ..
რაზეც ყოველდღე ვფიქრობდი,
სადაც ყველაფერი დაიწყო,
სადაც დავიწყე!
წუხელ ისე ბედნიერი ვიყავი, სახლიდან პირველად შევედი, დაძინება არ მინდოდა, რაღაცნაირი გრძნობა მქონდა..


არანაირი - სიღნაღი..
უბრალოდ.. მიყვარხარ.

ერთი პეშვი..

ცას შეიძლება დაეპნეს პეშვში მოგროვილი ლოცვები,
მაგრამ ცა ვეღარ წამოკრეფს მათ.
ცა იტირებს,
მაგრამ ვეღარ წამოკრეფს მათ.
ცა იჩხუბებს,
მაგრამ ვეღარ წამოკრეფს მათ.

პატარა მწყემსი,
ორი ცხვარი ორი ბატივით რომ გაუგდია წინ,
ფლეერს უსმენს.
მის ყურში ‘დედოფალია’,
ბაგეზე – ‘თეთრი ქარავანი’.
პატარა მწყემსი ბრმაა.
ცხვრებს, ნაბიჯით რომ არ სცილდებიან,
ყნოსვით აგნებს.
ცხვრებს უყვართ მწყემსის მოსმენა,
ცხვრებს უყვართ მწვანე ბალახი,
ცხვრებს უყვართ მიწა.
ცხვრები ბატებს ემსგავსებიან,
როცა ცა პეშვს ხსნის და ტირის..

პატარა მწყემსო, დაისველე თავი,
პატარა მწყემსო, მოიწმინდე პირი,
პატარა მწყემსო, აახილე თვალი,
აახილე,
აახილე,
აახილე!
ცა დაიქცა.

ორ ცხვარს, ორ ბატს რომ ჰგავს,
სახე ჩამოსტირის..
პატარა მწყემსს აღარ აქვს ფლეერი..
მის ყურში თეთრი ქარავანია,
ბაგეზე – დედოფალი..

პატარა მწყემსმა ცა დაინახა..
ცამ გაიღიმა..

ქეთი გზირიშვილი
7.03.08.

პატარა მწყემსი.. პატარა, იმაზე უფრო დაბნეული მწყემსი, ვიდრე მეგონა..

მთელი ღამე ვფიქრობდი ლექსზე , რომელიც ჩავმალე "ცივი შხაპის" გამო..
მთელი ღამე ვნანობდი და ჭკუას ვსწავლობდი, რომ ერთადერთხელ არ წავაკითხე პირველად მეგობარს..
მარა გამობრძმედილი ჭკუა რას მარგებს ახლა..

ჩერჩეტი..

არადა, მაშინ მრცხვენოდა - მეგობრის.. რატომ პირიქით არა..
იმ ხანად ასეთ უცნაურ ლექსებს არ ვწერდი.. ჩემთვის უცნაური იყო, ანუ ახალი ეტაპი.. თითქოს ვიღაც "მკარნახობდა", მე მხოლოდ "ვიწერდი" და მერე რამდენიმე კვირა ვცდილობდი საკუთარის გაგებას, უფრო იმის დაჯერებას, რომ კარგია..

გვიან გავიგე..
მან - მაშინვე..

ვცდებოდე..

დღეს..

დღეიდან ინეტი მაქვს, ეგეც კარგი ამბავი..

პირველი პოსტი 2 აპრილს დავწერე.. ეგეც – ერთი თვე..
კოპლებიანი დღე? მხოლოდ შავზე თეთრად.. ეგეც – ორი ფერი..
ციფრი 2 არ მიყვარს.. ეგ არაფერი :)
"ჩვენ, ორი.." ჩემი საყვარელი ლექსია – ეგ ლექსი იმით გამოირჩევა, რომ წერის პროცესშივე უკვე მიყვარდა ..

ეგ არი..

. . .
აღარ მახსოვს, ვინ აგროვებდა ბავშვობაში ხმებს? ბიორკი?
დადიოდა პატარა დიქტოფონით და წერდა..

დღეს შევაგროვებდი:

მაგიდის უჯრების ჯახუნს,
15 წყვილი ქუსლის კაკუნს,
ყოველ 5 წუთში ზარს,
ყვირილს,
იქვე სიცილს,
კარის ჭრიალს,
წიგნების ფურცლების შრიალს,
კლავიატურაზე წკაპაწკუპს,
პარკეტის ჭრაჭუნს,
კომპიუტერების ქულერების ხმას,
ჩაიდანიდან ჩამოსხმული წყლის ჩხრიალს,
მანქანის სირენას..


ძალიან დავიღალე.

შავ–თეთრი..

დღეს შავ–თეთრი დღეა, ოღონდ კოპლებიანი..
ხან შავზე – თეთრად, ხან პირიქით..

ისე, ლამაზია.. :)

მიყვარხარ სიღნაღში.. :)

ეს მელოდია გამახსენდა :)
"ებლიტფო" სიღნაღში წასვლას გეგმავს და გამახალისა ამ ამბავმა..

ეს – შარშანდელი..



პ.ს. ახლა დავხედე თარიღს :)
1 მაისი..
და მაისის პირველი პოსტი რომ ასე რომანტიკულსათაურიანი გამოვიდა? :)