...
არსებობს სახლი, რომლის კარის ჩაკეტვისას მგონია, რომ ისევე საცოდავად მიცქერის, როგორც ჩემი ძაღლი დამშვიდობებისას – ორი წლის წინ, იმავე ეზოში. მოვდივარ მერე გულდამძიმებული.. და ვბრუნდები სიზმრებში. უცნაურია, სიზმრებში მხოლოდ ორგან ვარ ხოლმე: ვერაზე და ამ მარტოხელაში. ბინა, სადაც ახლა ვცხოვრობ – არასდროს დამსიზმრებია, მიუხედავად იმისა, რომ გადმოსვლიდან მე-8 წელი გადის. მხოლოდ ბავშვობის სახლები, სადაც მამა ყოველთვის შინ არის, ან მოდის.
იდეა: ჩემი ბავშვობის სახლები – კარგი თემაა დასაწერად. ოღონდ, სხვა დროს – როცა ნაკლებად სენტიმენტალური ვიქნები.. ახლა მხოლოდ ფოტოს დავდებ:

6 comments:
რამდენი საქმე გქონია გასაკეთებელი. დასვენებას არ აპირებ?
იმედია, რამდენიმე უსაქმო დღის გამოძებნასაც მოვახერხებ :)
magnituri dgeebia,tu chemi sayvareli mistikis ambavia,yvela saxlebse ro vcert? :)
saxli sulieri arsbaa
da kide sulieri arseba damianistvis,shvebuleba bednierebaa,aserom bednier shvebulebas gisurveb :))))))))
მგონი, ასეა :)
მეც ვთვლი, რომ სულიერი არსებაა და ამიტომ მიყვარს სახლების ფოტოების გადაღებაც. ამაზე ხშირად მიფიქრია, დაწერაც მინდოდა..
ჩემ ფლიკრზე ძირითადად სახლების ფოტოებს ვდებ. ვინმე იტყვის, ადამიანებს არ იღებსო , არადა სულ მგონია, რომ ბევრი ხალხი მყავს გამოფენილი..
დიდი მადლობა, ნასტასია :) შენც ბედნიერ დღეებს გისურვებ! :)))
dacere raa, qet, darcmunebuli var, arachveulebrivi gamova
ვეცდები, კალო :) გმადლობ!
Post a Comment