Tuesday, August 17, 2010

(სულ) ცდა

"მექსიკაში მეცნიერებმა მტვირთავები დაიქირავეს. მათ სურდათ მთაში, ინკების ქალაქამდე მისვლა. გზაში მოულოდნელად მტვირთავები შეჩერდნენ – უარი თქვეს გზის გაგრძელებაზე. მეცნიერები, რა თქმა უნდა, აღელდნენ. მათ არ იცოდნენ, რა ექნათ და ცდილობდნენ გაერკვიათ მიზეზი, რის გამოც მტვირთავები შეჩერდნენ. გავიდა რამდენიმე საათი და მტვირთავებმა განაგრძეს გზა და ბოლოს და ბოლოს გადაწყვიტეს აეხსნათ, თუ რაში იყო საქმე. მათ თქვეს, რომ ისინი მიდიან ძალიან სწრაფად და მათი სულები ვერ ეწევიან" (ფილმიდან)
კადრი
ბავშვი, სირბილით
რომ ცდილობს მშობლის აუღელვებელ ნაბიჯს ფეხი აუწყოს. მაგრამ მას ჩაჭიდებული ხელი ეხმარება.
მოხუცი? სხეული წინ გარბის, სული ჩამორჩება.
ან მეოცნებე: როცა ჩვენ გზას ჩავცქერით, ის გზისპირებს ათვალიერებს. შემდეგ თვალებს ხუჭავს და იძინებს.
ისე კი, რა ხანია, მან გზა ისწავლა და თავისით (გვ)აგნებს.

(სულ) ცდა

ჩვენ: სული მიგვდის, სული გვიდგია, სულს ვაკაწკაწებთ, სულს ვიმღვრევთ, სულით ვეცემით, სულს ვებრძვით, სული წაგვძლევს, სულში ვიძვრენთ, სულს ვამძიმებთ, სული ყელში გვებჯინება...
ჩვენ სულს ვითქვამთ.
ჩვენი სული ტკბილია.

6 comments:

Clown said...

.......ხანაც მწარე :S

Keti said...

:)

babisa said...

rakakrgi iyo :)
suli martla ramden sityvashia da zalian rom gvinda ramis gamoxatva, mahsin mzafrdeba amit xolme :)

Keti said...

:)
ასეა :) ქართული ენით ემოციის გამოხატვა არ გაუჭირდება ადამიანს..

kabakve said...

იმკების ეს ძველი რწმანა, სულის "ნელი მოძრაობის" შესახებ მეც გამიგია. ჯერ სადღაც ჩავდივართ და მერე სულს უნდა დაველოდოთ რომ დაგვეწიოს...

Keti said...

რა საინტერესოა და ლამაზი ეს რწმენა. პოეტურია (ჩემთვის)