. . .

მეგონა, სისუსტეს დავძლევდი და შევძლებდი.
ძალიან მინდოდა.
ბოლო წუთამდე ვფიქრობდი, რომ კი.
მაგრამ რაღაც დამემართა.
იცი, გულის სიღრმეში მინდოდა, ჩემი ასეთი თხოვნის მიუხედავად, მაინც გეთქვა და მაშინ სხვა გზა არ მექნებოდა.
მაგრამ..
ძალიან მიყვარხარ, ასეთი.. ჩემო მეგობარო..
და მრცხვენია, რა იფიქრე ნეტავ?!

წერო

არ მიყვარს არასტაბილური რაღაცეები.
აი, ახლაც..
ამაზე სხვა დროს.

ორი დღეა "წეროს" ლექსებს ვკითხულობ. რომ ვთქვა ეს საუკეთესოებს შორის საუკეთესოებია, მოვიტყუები. საშინელებაა, როცა 100 სტრიქონის შექმნა მოთხოვნაა, როცა თვალწინ "გაკეთებულ" ლექსებს გიდებენ და პოეზიად გაჩეჩებენ. "გაკეთებულში" დამუშავებას არ ვგულისხმობ, ეს ბუნებრივია, დაწერის შემდეგ ავტორი, თუ ამჩნევს შეცდომებს, უნდა ასწორებდეს კიდეც. მე სხვა რამეს ვამბობ.
თუმცა, მათ შორის ორი-სამი ტექსტი შედარებით გამოირჩევა..

აუ, წერა მეზარება. მოვბრუნდები..

Happy b... Keti :)

:)

პ.ს.

ზაზა შათირიშვილის ინტერვიუსთან დაკავშირებით გამოხმაურება დავწერე. მითხრეს, რომ ნახა და დარეკა.. მოკლედ, დადებითად შეფასდა და კმაყოფილი ვარ.

დღის უარყოფითი.. მეზარება ჩამოთვლა.

არა, მაინც, საქმეა 100 სტრიქონიანი ტექსტების ლექსებად გამოცხადება?!

გორან

ქორწილებისა და დაკრძალვების ორკესტრი.
სწორედ ის, რაც მჭირდება..
მიუხედავად მხიარული აკორდებისა, ხან ისეთი ტრაგიზმით სავსე..
მხრებს ხომ ვაყოლებ და.. შუბლის ხაზებსაც, ზევით - ფიქრებით..

და კიდევ- ყოველთვის მიყვარდა ჩასაბერი ინსტრუმენტები..


მიყვარს ეს ადამიანი.

ეს - ერთი, ალბომიდან Karmen with a happy end
დანარჩენი.. ადვილად მოსაძიებელია.

გვირილა

ცოტა უკეთესი დღე.

ამ ფოტომაც გამახალისა.. ეს დღეები ძალიან სევდიანი ვარ.

პ.ს. ცოტა უკეთესი დღე ცოტა უარესი ფინალით..

ფიჰ..

. . .

დღეს 4 თვე გახდა..

და 4 თვეა, როცა არ უნდა გაგიხსენო, მხოლოდ ცივი კედლები, უმწეო სხეული, ოდნავ წვერწამოზრდილი ნიკაპი, შესიებული ხელები, შეკრული ფეხები მახსენდება..
მინდა სხვა რამეზე ვიფიქრო..
აი, როცა ერთმანეთის გვერდით ვიდექით - წლებზე.

ხმა

ხმები, რომლებიც მიყვარს,
ხმები, რომლებიც არ მიყვარს,
ხმები, რომლებიც მაშინებს,
ხმები, რომლებიც აღარ მახსოვს,
ხმები, რომლებიც მაინტერესებს..

რაც მაშინებს, ის ხანდახან მაინტერესებს კიდეც.
რაც აღარ მახსოვს, ის ხანდახან მიყვარს.
რაც არ მიყვარს, იმას ხშირად ჩამძახიან.
რაც მიყვარს, ის ხშირად მაკლია..

ხმები გაცილებით მეტს ყვებიან, ვიდრე თვალები და შედარებით ნაკლებს, ვიდრე შეხება..
შეხებაზე – სხვა დროს..
სულაც არ შემოვსულვარ ახლა ხმებზე საწერად.
დილიდან ბურთი მაქვს ყელში გაჩხერილი. დილიდან მერამდენედ გავხსენი ახალი პოსტის გრაფა და დავხურე..
ეს ბურთი არც გადმოვარდნას აპირებს და არც ილოკება, რომ დადნეს..

ყველაზე ბევრს მაშინ ვამბობდი, როცა ყურით გულისცემას ვუსმენდი და თვალებს ვლულავდი..
რამდენი ხანია, ჩუმად ვარ.
ყოველ ღამე გორგალივით ვიკუნტები და ვცდილობ, ყური მოგადო.. ჰაერში..

შენ აღარ გინდა ჩემთან ლაპარაკი.
მე – ბურთი მაქვს.

ჩვენ, ორი..

ჩვენ, ორი ველოსიპედი,
ორი, დიდი ხნის წინ გამოგონილი ველოსიპედი,
ჩამოქერცლილ, თეთრ კედელთან მიყუდებულები
ველოდებით მათ.

შენი ველო მწვანეა და სამთო,
უამრავ დაბრკოლებაგადალახულს, თავი ყოჩაღად უჭირავს.
შენ, ყოველდილით,
(ან იქნებ არც კი, ყოველდილით)
ჰაერით ავსებ მის ბორბლებს
და სიგნალს საჩვენებელს წამოკრავ –
გასვლის წინ, გასაღიმებლად...
მწვანე მეგობარზე ამხედრებული
კისერს უკან იტრიალებ, –
კეთილ ღიმილს, ჩამოქნეულ ხელისგულში რომ ხედავ,
საკუთარს აგებებ.
დამშვიდობება შედგა –
დროებითი
და ეშვები სივრცეზე და სივრცეში...

ჩემი ველო ცისფერია და მომცრო –
ეზოში გასატარებლად თუ გამოდგება,
ჰა – მიმდებარე ქუჩებში..
მე, ყოველდილით,
(ან არც კი, ყოველდილით)
ვამჩნევ მის მოშვებულ ბორბალს და იმ იმედით,
რომ ახლოს მივდივარ,
ხელჩაქნეული, მაინც ვსკუპდები ზედ
და კედელ–კედელ ნასწავლი პირველი გაკვეთილი მახსენდება..
ჩემი ველოს სიგნალი ისეთი უნიათოა,
საჩვენებელ თითსაც კი ვერ განაწყობს წამოსაკრავად,
ჰოდა დუმს,
მხოლოდ ხანდახან, შესამჩნევ და მაინც უყურადღებოდ გამორჩენილ
ორმოში ჩახეთქებისას კვნესის,
ოდნავ.

დღეს შენი სივრცე ჩემს მიმდებარე ქუჩას მოიცავს.
დღეს შენი მწვანე ჩემს ცისფერს ეზავება.
დღეს შენი კვალი ჩემი საგზაო ნიშანია.
დღეს ვერ შევამჩნევ ვერცერთ ორმოს და მაინც,
არ გავიგებ ხმას –
სუნთქვას ჩუმად ამოყოლილს..

ჩვენ, ორ ველოსიპედს,
ორ, დიდი ხნის წინ გამოგონილ ველოსიპედს,
ჩამოქერცლილ, თეთრ კედელთან მიყუდებულებს,
გვიყვარს ერთმანეთი.

ქეთი გზირიშვილი

პორტრეტი :)

ამ საღამოს ქეთქეთამ გამახალისა - ჩემი პორტრეტი დახატა აი, ამ პროგრამით და მაჩუქა:)



მგავს?! :)
წიგნი - კარგი და ფრთები რომ მაქვს?! :)