კონდორი და სიურპრიზი

ჩემ ბავშვობაში, როცა თბილისურ სამზარეულოებს ე.წ. ხაზის რადიოები ამშვენებდა, რადიოს აქტიური მსმენელი ვიყავი. ჯერ კიდევ იმ პერიოდიდან მახსოვს ეს მელოდია – რომელიღაც გადაცემის "ქუდი". არ ვიცი, ამ დილას მისი მოსმენა რამ მომანდომა. თემა საკმაოდ ცნობილია: "El condor pasa" ("კონდორი მიფრინავს").
მთელი დილაა, არაერთ ვარიანტს ვუსმენ, თან ამ არაჩვეულებრივ ხალხს – ინკებს ვათვალიერებ (ამდენწლიან ოცნებასაც, რომ ოდესმე მათ სიახლოვეს მოვხვდე, ვიმძაფრებ :) ), თან კონდორის ირაოთი ვარ აღტაცებული.. ტყუილად არ ითვლება თავისუფლების სიმბოლოდ.
ეს მელოდია 1913 წელს დანიელ ალომია რობლესმა სპექტაკლისთვის დაწერა; მოგვიანებით მუსიკას კეჩუას ენაზე შექმნილი სიტყვებიც დაემატა; კიდევ უფრო მოგვიანებით საავტორო უფლებებთან დაკავშირებული პროცესიც მოჰყვა.. თუმცა, ეს ნაკლებად მაინტერესებს. კეჩუას ენაზე შესრულებული ვარიანტი ჯერ ვერ ვიპოვნე, სამაგიეროდ, სხვებს წარმოგიდგენთ:
>> ლოს ინკას, 1963;
>> პოლ საიმონი და არტურ გარფანკელი, 1970;
>> პლასიდო დომინგო.

და უცებ,

ანდებს სულ ხუთი წუთით გამორიდებულმა (ჩვევაში გადაზრდილი ინტერესით: აბა, ლიტერატურულ საიტებზე ახალი რა ხდება) სიურპრიზი აღმოვაჩინე. ასეთი მოულოდნელობები ისე მახარებს, აბა აქ როგორ არ დავწერო:
ბლოგის მკითხველებს ჩემს მომავალ წიგნზე დაწერილი ერთ–ერთი წერილი ეხსომებათ. შემდეგ იმასაც ვწერდი, რომ ის ეროვნული ბიბლიოთეკის ლიტერატურულ კრებულში დაიბეჭდება. კრებული წლის ბოლოს გამოვა და მასზე კიდევ მოვყვები, მაგრამ ახლა ჩემი მონოლოგის ლიბ. გეზე მოხვედრა დღის სიურპრიზი იყო.
...
მგონია, ეს მელოდია რაღაცნაირად მოუხდა ჩემს სიურპრიზს, რომელიც ამ სახელობით დღეს მივიღე...
მადლობა :)