Labels

გუშინ. ქუჩა.
ჰანსი და მის კისერს ჩაბღაუჭებული სასკია დავინახე. მომერიდა, მეთქვა – გამარჯობა ჰანს, მე ქეთი ვარ, კომენტარებს რომ ვცვლით, სასკიას ფოტოებზე რომ ვგიჟდები და საქართველოს მიმართ შენს სიყვარულს რომ ვაფასებ..
სანამ რამე მოვიფიქრე, საკმაოდ დამშორდნენ..

გუშინ. მოგონება.
ფოტო: მთაში. ცალი ხელით ვუჭერივარ. ხელი – კისერზე. იცინის.

დღეს. ჩანაწერი.
წინა კორპუსში ყველა სარკმელი ბნელია. იქიდან მე ვჩანვარ. უფრო სწორედ, ჩემი უძილობა.

დღეს. დრო.
დილას თვალში დღის "ნომერი" მომხვდა: 09.09.09.
გამახსენდა: შარშანწინ მსგავსს რატომღაც უფრო განსხვავებულად ველოდი, ოღონდ არა სამი შვიდიანის გამო. აღმოჩნდა, ბოლოჯერ მივულოცე..

კარგად დაიწყო დღევანდელი დღე, მერე..
ხეტიალი მომინდა. ქუჩებში, უცხოსავით, როგორც მაშინ, როცა ამ ფოტოებს ვიღებდი.
რა ხანია, დროს არ დავვიწყებივარ. თუმცა, მხოლოდ ძველ ქუჩებში არ ვავიწყდები.

დღეს. სარკე.
ვერ გავიღიმე.
edit: ახლა – კი..

ხვალ. მოლოდინი.
ჩვენ მოვიშინაურებთ სიტყვებს.
სიზმრებიც ნანახი მექნება.

დღის ფრაგმენტი: ფიროსმანი

დილას, სამსახურისკენ აჩქარებულმა ეროვნული მუზეუმის ფასადზე გადმოფენილი ყვითელი ლომი რომ დავინახე, ვიფიქრე, უახლოეს დღეებში ამ შენობის კარს აუცილებლად შევაღებდი.
"უახლოესი დღეები" რამდენიმე საათმა ჩაანაცვლა. სამსახურში თითქმის მთელი დღე უკომპიუტეროდ დარჩენას ის დადებითი მოჰყვა, რომ ავიღე ფოტოაპარატი და დილის გზა უკან გავიარე..
მგონი შესავალი გამიგრძელდა. მოკლედ, ფიროსმანის გამოფენაზე ვიყავი. ამ გამოფენის ჩემი ფავორიტები: "აქტრისა მარგარიტა" და "წმინდა გიორგის დღეობა ბოლნისში" (თუნდაც მათ წინ გატარებული დროის მიხედვით).
სამწუხაროდ, გადაღებასთან დაკავშირებული იმედები ჩამეფუშა. აქ მოწყობილ რამდენიმე გამოფენაზე აკრძალვა არ ყოფილა, დღეს კი, მკაცრი მეთვალყურისგან რჩევა მივიღე: შემეძლო, ქვემოთ მეყიდა ღია ბარათები. მოგვიანებით, საკმაოდ მწირი არჩევანიდან ერთი მარგარიტა "წამოვიყვანე" და მთელი გზა ფოტოგრაფირების ნების დართვით მისაღებ დადებითს კონტრარგუმენტებს გულმოდგინედ ვუძებნიდი..

გუგლში ფიროსმანის ცოტა ნახატი იძებნება (მით უმეტეს, კარგი ხარისხით). აი, როგორ მინდოდა ბოლნისური გიორგობის მონახვა და მხოლოდ ორი, მცირე რეზოლუციანი ფრაგმენტი ვიპოვე..
ერთი ნორმალური საიტიც არ გვაქვს ნიკოზე.